Page 118 - ΤΕΥΧΟΣ 30

SEO Version

Έως και τη δεκαετία του 1950-60
άνθιζε το παραδοσιακό επάγ-
γελμα των λογγοφόρων, των ερ-
γατών εκείνων που για κύρια
δουλειά τους είχαν να πάνε στο
λόγγο και να φέρουν ξύλα. Στη
συνέχεια τα πουλούσαν στους
φούρνους της πόλης, σε σπίτια,
σε μικρά μαγαζάκια και σε όποιον
τα είχε ανάγκη για να μαγειρέψει
το φαγητό της ημέρας. Τους λογ-
γοφόρους σε άλλα μέρη τους
ταυτίζουν ονομαστικά με τους ξυ-
λοκόπους, αν και με την ονομα-
σία αυτή εννοούμε αυτούς που
ξυλεύουν μεγάλα δέντρα στα
δάση. Είναι άλλο πράγμα ο λογ-
γοφόρος και άλλο ο ξυλοκόπος,
παρόλο που το αντικείμενο τους
είναι -εν μέρει- κοινό.
Παλιά, το μαγείρεμα του φαγητού
γινόταν με ξύλα, στη γωνιά, στην
εστία του σπιτιού, τοποθετώντας
το μαγειρικό σκεύος πάνω στην
πυροστιά, (μεταλλική τρίποδη κα-
τασκευή, λέξη που προέρχεται
από το αρχαίο «πυρ της Εστίας»
η οποία ήταν μια από τις θεές των
Ελλήνων) και στον χτιστό από
τούβλα και κεραμίδια φούρνο,
που βρίσκονταν ως συνήθως σε
ένα μικρό καμαράκι το οποίο απο-
τελούσε μέρος της οικίας, το λε-
γόμενο μαγερειό ή μαγέρικο. Γι’
αυτό όλα τα νοικοκυριά φρόντι-
ζαν να έχουν ξύλα, δουλειά που
την αναλάμβανε συνήθως ο άν-
δρας του σπιτιού. 'Η διαφορετικά,
αν υπήρχε οικονομική άνεση, τ’
αγόραζαν από τους λογγοφό-
ρους, που κύρια εργασία τους
ήταν, να κόβουν και να κουβα-
λούν κάθε λογής ξύλα και να τα
εμπορεύονται. Πέρα από τα νοι-
κοκυριά, στην πόλη και στα χω-
ριά υπήρχαν οι φούρνοι που έκαι-
γαν ξύλα, για να ψήσουν το ψω-
μί. Οι φούρνοι αγόραζαν τα ξύλα
από τους λογγοφόρους και έτσι
είχε δημιουργηθεί ένας άγραφος
κανονισμός – συνεργασίας που
εξυπηρετούσε οικονομικά και
τους δυο εμπλεκόμενους.
Οι λογγοφόροι είχαν εξελιχτεί ως
επαγγελματίες και με τη βοήθεια
του ζώου τους, μουλάρι ή άλογο,
«θέριζαν» τους λόγγους για να
μαζέψουν ξύλα και να επιτελέ-
σουν το δύσκολο έργο τους. Ό-
πως είναι φανερό οι λογγοφόροι
έκαναν αυτό το παλιό βιοπορι-
στικό επάγγελμα, καθώς δεν
είχαν ικανή περιουσία για να τους
απασχολήσει, ώστε να έχουν δική
τους παραγωγή.
Οι λογγοφόροι του Ληξουρίου
ήταν πολλοί στον αριθμό. Είχαν
τα μουλάρια τους ή και τα άλογά
τους, κατά προτίμηση μουλάρια,
καθώς το ζώο αυτό είναι πιο
σκληρό και ανθεκτικότερο του
αλόγου και πήγαιναν στα λογγά-
Τεύχος 30 • Δεκέμβριος 2011 • www.kmag.gr
παλιά επαγγέλματα
Οι λογγοφόροι του Ληξουρίου
118